Οι επιλογές αποκλείουν.. Αυτό με τρόμαζε πάντα τόσο πολύ και αυτό επίσης είναι και το σημαντικότερο μειονέκτημα του χαρακτήρα μου. Η έλλειψη αποφασιστικότητας.
Είναι τόσο σοφό αυτό που ο Irvine Yalom γράφει στο Δήμιο του Έρωτα. Ότι το να παίρνεις μια απόφαση είναι σαν σκοτώνεις κάτι. Η αγγλική λέξη decide κρύβει μέσα της τη λέξη "σκοτώνω" γιαυτό και έχει την ίδια ρίζα με το homicide 'η και το suicide. Από τότε που διάβασα αυτό, μέσα μου έγινε ακόμα πιο σκληρή και οδυνηρή η διαδικασία λήψης οποιασδήποτε απόφασης.
Αν κάτι θα ήθελα από δω και πέρα (ας πούμε κάτι σαν ευχή για το 2009) να αλλάξω σε μένα είναι να μπορώ να βλέπω τα πράγματα λίγο πιο ορθολογιστικά. Να διακρίνω τα θέλω μου και να σκέφτομαι με πιο ξεκάθαρο μυαλό τι είναι καλό για μένα.
Αν θα είμαι εγώ καλά με εμένα και με τις επιθυμίες μου τότε οι αποφάσεις θα είναι πιο εύκολες (?), θέλω να πιστεύω.
Ούτε ενοχές από δω και πέρα ούτε χρωστούμενα. Από κανένα και για κανένα στη ζωή μου..
Οι επιλογές θα ήθελα να πιστεύω δεν αποκλείουν... εξελίσουν. (Ο πόνος παραμένει έτσι κι αλλιώς..απλώς ας είμαι εκεί για να υποστηρίξω κάθε μου απόφαση και να δεχτώ ώριμα τις συνέπειες ...της άλλης...αυτής που απέκλεισα)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου