On Stand by

Would you stay on standby
Because I need another alibi
In the wrong place at the wrong time
Could you talk a fine line
I need to know that Ill be fine
Bulletproof
Its like Ive never been born
We conceive in the alleyways
Its like Ive never been born
We believe in other ways
That you do and you did
And theres proof that we did wrong tonight
Could you sense a tragedy
Because I saw it on the bbc
Theres a panel on that channel
Could you walk a narrow line
I need to know Ill serve my time
With some use
Its like Ive never been born
We conceive in the alleyways
Its like Ive never been born
We believe in other ways
That you do and you did
And theres proof that we did wrong tonight
And tonight you can cry if you want to
But it wont help you
You can cry if you want to
But it wont help you
To get you through this crime
It will plague you standby
We did wrong we did wrong

Hope dies always first

Ήταν το αγαπημένο μου quote. Σαν κάποιος μέσα μου να μου τραβούσε το αυτί πάντα και να μου έλεγε "πρόσεξε...πρόσεξε, μην ελπίζεις και μετά απογοητευετείς, γιατί θα απογοηευτείς, είναι σίγουρο". Και έτσι πάντα σαν καλό παιδί που έπαιρνε το μάθημά του μετά από από ένα μάλωμα...λούφαζα. Η υιοθέτηση του "η ελπίδα πεθαίνει πάντα πρώτη", ήταν λυτρωτική. Ποτέ δεν περίμενα καλά πράγματα να συμβούν και ποτέ δεν ήλπιζα ότι τα στραβά θα φτιάξουν. Είναι καλό μερικές φορές να μην περιμένεις τίποτα, από το να πεθάνεις περιμένοντας.

Μόνο κάποια στιγμή στη ζωή μου, όταν γνώρισα τον Θ, ως δια μαγείας ένιωθα πιο δυνατή ως προς το δικαιώμα μου στην ελπίδα, ίσως γιατί νόμιζα πως δεν ήμουν μόνη, ακόμα κι αν κάτι να πήγαινε στραβά, θα είμασταν δύο για να συμμαζέψουμε τα υπολείμματα τις ελπίδας και μετά ξανά θα μπορούσα να ελπίζω. Φριχτό λάθος.. Φριχτό. Δεν είχα υπολογίσει πως εκείνος δεν θα ήταν για πάντα εκεί. Και έτσι πάλι μετά, αναθεώρησα τις απόψεις μου περί ελπίδας. Ποτέ μην στηρίζεσαι στους άλλους για τέτοια θέματα... τόσο εσωτερικά.

Καταρχήν εκτίθεσαι. Κινδυνεύεις να κατηγορηθείς ως αδύναμη... και αυτό είναι κάτι που δεν θέλω με τίποτα. Με τρομάζει.. Ενώ όταν είσαι μόνος με τον εαυτό σου να κάνεις τα κουμάντα σου... Μια χαρά..Μπορείς να είσαι όσο αισιόδοξος και όσο απαισιόδοξος θες, χωρίς να έχεις να φοβάσαι ότι θα παρεξηγηθείς επειδή έχεις μεγάλη ιδέα για όλα όσα είναι να έρθουν.

Τώρα που έχω πληγωθεί από συμπεριφορές διάφορων ανθρώπων, φίλων και μη φίλων τελικά, σντρόφων και μη συντρόφων τελικά, είμαι μια χαρά με τον εαυτό μου κολυμπώντας μέσα στα μαύρα νερά της ψυχής μου -της δικής μου ψυχής όμως χωρίς τη βοήθεια άλλων- όπου μια χαρά ξέρω να επιβιώνω εκεί. Μπορεί να είναι δύσκολο τις περισσότερες φορές αλλά μόλις περάσει η μπόρα, μια χαρά απολαμβάνω τις απλωτές μου στη λεία μαύρη επιφάνεια του εαυτού μου, ταξιδεύοντας χωρίς πυξίδα, χωρίς προειδοποιητικές πινακίδες, χωρίς Κασσάνδρες, χωρίς πολλά πολλά γενικά..