Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2007

A Chemical Reaction


Γράφω απλώς για να δώσω το παρόν... Είμαι εδώ και όλα θα πάνε καλύτερα γιατί εμείς ορίζουμε τα πάντα, εμείς χαράζουμε τις ευκαιρίες της ζωής μας, απορρίπτουμε, συνεχίζουμε, θυμώνουμε, αλλάζουμε, προχωράμε... Έχω τόση μεγάλη πίστη στους ανθρώπους -όχι γιατί είμαι καλός άνθρωπος-αλλά γιατί πάντα με συνέπαιρνε αυτή η Άβυσσος της ψυχής μας!


Είμαι περίεργη να δω τη συνέχεια. Ναι, είναι περιέργεια αλλά και ανυπομονεσία. Δεν είναι υπέροχο να πρωταγωνιστούμε εμείς στη ζωή μας? Γιατί ενώ είναι κάτι τόσο προφανές, είναι πολύ -μα πάρα πολύ όμως- εύκολο να πέσεις στην παγίδα του κομπάρσου. Και εγώ δεν θα ήθελα καθόλου να είμαι το κορίτσι που απλώς περνάει έξω από την τζαμαρία ενός μπιστρώ στο Παρίσι ενώ μέσα εκτυλίσσεται η πιο θυελλώδης ιστορία αγάπης!

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

S ena vivlio tou o Milan Kountera egrafe
"Oi anthrwpoi fwnazoun pws theloun na dhmiourghsoun ena kalutero mellon,alla auto den einai alhtheia.To mellon einai ena adiaforo keno pou den endiaferei kanenan,enw to parelthon sfuzei apo zwh kai h opsh tou mas diegeirei,mas zestainei,mas prosvallei,etsi pou theloume na to katastrepsoume h na to veltiwsoume.Oi anthrwpoi theloun na ginoun kuriarxoi tou mellontos mono k mono gia na mporesoun n allaxoun to parelthon."
Einai k auth mia apopsh.......

sylvie είπε...

latrevw bistrot sto parisi.. latrevw na niwthw eleutheri.. prwtagwnistria.. na taksidevw eite me to mualo mou eite kuriolektika..na agapw kai na eimai erwteumenh.. kai latrevw auto pou egrapses... :))))))

ps... eides pou telika ekana sxolio!?!?! hehehe!!